Adrenalina (epinefryna):

HISTORIA. Gruczoły, nadnerczowe zostały opisane przez Bartolomeusza w r. 1563, a nowoczesna wiedza o fizjologii nadnerczy rozpoczęła się w r. 1855, kiedy Tomasz Addison (1793-1860) opisał chorobę, noszącą później jego nazwisko. Adrenalina została wyizolowana przez Olivera (1841-1915) i Scháfera (1850-1935) w r. 189419. Wytworzona po raz pierwszy w formie krystalicznej przez Takamine (1854-1922)20, (który określił jej skład chemiczny i opatentował pod nazwą „adrenalina”), oraz – niezależnie – przez Aldricha21 w r. 1901 jest to pierwszy hormon uzyskany na drodze syntezy (Stolz, 1904)22. (Nazwa „hormon” pochodzi z języka greckiego – pobudzać i została wprowadzona przez Starlinga (1866-^1927) w r. 190523. Adrenalina powstaje 7, noradrenaliny, która jest syntetyzowana w ustroju z tyrozyny dopa i dopamina są stadiami pośrednimi. (Patrz także: Millar A. R., Br. J. Anaesth., 1955, 27, 603).

Farmakologia. Ogólne efekty działania przypominają pobudzenie zakończeń adrenergicznych włókien nerwowych, ale działanie ostateczne zależy głównie od efektorów komórkowych. Dziaig.stymulująco zarówno na receptory alfa, jak i beta. Wytwarzana jest w rdzeniu gruczołów nadnerczowyćfTrgdzie jes Zmagazynowana w ziarnistościach międzykomórkowych, oraz w adrenergicznych zakończeniach nerwowych, z których jest uwalniana przez acetylocholinę (przenośnik hormonalny) pod wpływem impulsów pochodzących z przedzwojowych włókien nerwowych układu sympatycznego zaopatrujących komórki rdzenia nadnerczy. Ampułki zawierające adrenalinę mogą być wyjaławiane w autoklawie raz lub dwukrotnie bez utraty siły działania24. pH roztworu adrenaliny wynosi od 2,5 do 5.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>