BLOKADA ZEWNĄTRZOPONOWA

Definicja. Polega ona na blokowaniu korzeni nerwowych po ich wyjściu poza oponę twardą. Wywołuje odruchowe zwiotczenie mięśni, analgezję, pewien spadek ciśnienia tętniczego niedokrwienie zależne od blokady współczulnej pozwala jednocześnie na względnie nie zaburzoną funkcję oddechową mięśni międzyżebrowych.

Historia. Sposób analgezji wprowadzony przez Corninga i zastosowany u psów przez Cathelina150 i Sicarda (1872-1929)151 w r. 1901 oraz tytułem próby u człowieka przez Kappisa162 oraz Bleecha i Straussa153. W praktyce klinicznej zastosowany przez Pagesa w r. 1921 (Pages-Mirave F., Revta Sanid. milit., Madrid, 1921, 11, 351154) i Dogliottiego w r. 1931 (Dogliotti A. M., Zbl. Chir., 1931, 58, 3141). W W. Brytanii spopularyzowany przez Masseya Dawkinsa (Dawkins C. J. M., Proc. R. Soc. Med„ 1945, 38, 299). Prace i badania Bromage’a i grupy uczonych z Seattle doprowadziły do zrewidowania wcześniejszych opinii dotyczących fizjologii i farmakologii tego sposobu analgezji155.

Anatomia. Opona twarda rdzenia kręgowego stanowi przedłużenie oponowej blaszki opony twardej mózgu. Okostna wyścielająca kanał kręgowy jest przedłużeniem zewnętrznej blaszki opony twardej mózgu. Pomiędzy oponą twardą rdzenia kręgowego a ścianą kanału kręgowego rozciąga się przestrzeń zewnątrzoponowa (nadoponowa, okołooponowa). Jej przeciętna średnica wynosi 0,5 cm jest ona najszersza w linii środkowej ciała, a w swej tylnej części w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>