Cewnik

Cewnik przed wprowadzeniem pokrywa się cienką warstwą ksylokainowej galaretki, zmniejsza to uraz błony śluzowej nosa i gardzieli oraz ułatwia badanie. Napotkanie oporu na poziomie 9-12 cm od łulcu zębowego potwierdza rozpoznanie. Aby nie popełnić pomyłki diagnostycznej, należy sprawdzić, czy cewnik nie zwinął się w jamie”ustnej bądź gardzieli. Wówczas bowiem wydzielina zalegająca w górnym odcinku niedrożnego przełyku, odessana przez zgłębnik, może być mylnie oceniona jako zawartość żołądka. Tym samym wyklucza się istniejącą w rzeczywistości wadę. Omyłka jest również możliwa, jeżeli zarówno górny, jak i dolny odcinek przełyku łączy się przetoką z tchawicą (patrz ryc. 6-1 d). Cewnik przechodząc przez obie przetoki i tchawicę do żołądka stwarza wrażenie drożnego przełyku. Wada ta występuje wyjątkowo, należy jednak pamiętać i o takiej możliwości.

Wysłuchanie nad żołądkiem chuchającego szmeru (objaw Dreschera) może nasunąć podejrzenie połączenia przelykowo-tchawiczego. Jeżeli jednak przetoka w tym okresie jest niedrożna, np. zamknięta czopem śluzowym, to objaw nie wystąpi. Badając noworodka podejrzanego o wrodzoną wadę przełyku unika się uciskania jamy brzusznej, aby nie spowodować odpływu żołąclkowo-przełykowego, a tym samym zalania dróg oddechowych sokiem żołądkowym.

Podawanie noworodkowi doustnie płynów w postaci roztworu glukozy, fizjologicznego roztworu NaCl czy rumianku, w celu rozpoznania niedrożności przełyku, uważa się za zasadniczy błąd, który znacznie pogarsza stan płuc.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>