Ciśnienie

Ciśnienie potrzebne dla rozdęcia płuc zależy od wielu czynników: a) głębokości znieczulenia b) od stosowania środków zwiotczających c) od tego, czy klatka piersiowa jest otwarta, czy nie d) stanu płuc (podatności tkanki płucnej i klatki piersiowej)

e) drożności dróg oddechowych. Powikłania, takie jak rozerwanie płuca, odma opłucno- wa, rzadko występują, jeżeli zastosuje się prawidłową technikę. Nigdy nie należy przekraczać ciśnienia 40 cm H,0 (3,9 kPa) – mimo że podczas gwałtownego kaszlu rejestrowano ciśnienie 100 cm H20 (ok. 9,8 kPa) w drzewie tchawiczo-oskrzelowym.

-1. STOSOWANIE ŚRODKÓW ZWIOTCZAJĄCYCH. Indukcja dożylna przy użyciu tiopentalu, a podtrzymywanie anestezji przy użyciu podtlenku azotu z tlenem (minimum 30%). Czasami lepiej jest zastosować indukcję wziewną. Jeżeli zamierzamy wywołać bezdech, należy podać dożylnie środek zwiotczający w dawkach podzielonych oraz hiperwentylować pacjenta aż do wystąpienia bezdechu. W razie potrzeby można stosować kolejne dawki. Niekiedy pożądane jest doprowadzenie niemal do pełnego bezdechu, ale w takim wypadku należy stosować oddech wspomagany dla zapewnienia wystarczającej wymiany gazowej. Robi się to poprzez łagodny ucisk worka oddechowego podczas każdego płytkiego wdechu pacjenta. Należy w tym miejscu jeszcze raz podkreślić, że anestezjolog musi stwierdzić powrót normalnego, głębokiego oddechu, zanim pacjent opuści salę operacyjną. Jeżeli jest to wskazane, należy zastosować pro- stygminę dla odwrócenia bloku niedepolaryzacyjnego, po uprzednim podaniu atropiny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>