Częstość występowania wad wrodzonych

Częstość występowania wad wrodzonych osierdzia trudno jest określić opisano ok. 200 przypadków, w większości są to przypadkowo odkrycia w czasie operacji bądź stwierdza się je badaniem pośmiertnym (Skandalakis 1972, Siplowioh 1973).

Objawy, przebieg i rozpoznanie. Większość wad Avrodzonych jest bezobjawowa. Badania pośmiertne ludzi zmarłych z różnych przyczyn wskazują na to, że wady te nie mają wpływu na długość życia. Obecność zrostów w przypadkach rozległych braków błony osierdziowo-oplucnowej oraz stwierdzane niekiedy zmiany w tkance płucnej sugerują niebezpieczeństwo łatwiejszego rozprzestrzeniania się stanów zapalnych na obie jamy. W otworach, których brzegi są twarde, może nasta.pić uwięź- nięcie uszka lewego przedsionka, a nawet ściany lewej komory serca. W tych przy-padkach objawy są burzliwe, sugerujące zawal serca. Duża torbiel powoduje niekiedy duszność, bóle za mostkiem. Nie są to jednak objawy charakterystyczne i właściwe rozpoznanie jest trudne.

Badania przeprowadzane w przypadkach pojawienia się dolegliwości to: elektrokardiografia, angiokardiografia, ewentualnie badanie rentgenowskie z podaniem powietrza do jamy osierdzia.

Leczenie. W występujących sporadycznie skrajnych przypadkach zagrażających życiu, do których należy uwięźnięcie części serca, konieczne jest leczenie chirurgiczne, polegające na odprowadzeniu uwięźniętego uszka przedsionka lewego czy komory i zamknięciu otworu, najczęściej lata z osierdzia. Torbiele, nawet dużych rozmiarów, usuwa się bez trudności, nie mają one połączenia z naczyniami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>