CZYNNOŚĆ PRZEŁYKU

Akt przełykania zaczyna się świadomym przejściem kęsa z jamy ustnej do gardzieli., dalszy przebieg jest odruchowy. Połknięty kęs przesuwa się do żołądka w ciągu 5-15 s. Pobudzenie odruchowe jest kierowane przez ośrodek znajdujący się w dnie komory czwartej. Perystaltyka kontrolowana jest przez mięśnie i zwoje nerwowe umieszczono w ścianie przełyku, mogą też wpływać na nią niektóre hormony. Funkcjonalnie nabłonek przełyku jest oporny na urazy, gruczoły śluzowe nadają mu śliskość, luźna błona podśluzowa zapobiega zbytniemu rozciąganiu w czasie aktu połykania. Warstwa mięśniowa, zwłaszcza w górnej części złożona z mięśni prążkowanych, prowadzi łagodnie kęs i zapobiega zbyt gwałtownemu jego przesunięciu z gardzieli do żołądka. Połykanie możliwe jest nawet w pozycji odwróconej, głową do dołu, gdyż mięśnie działają także przeciw grawitacji.

W przełyku odróżnia się perystaltykę pierwotną, włączającą się odruchowo na początku połykania, oraz wtórną, wywołaną samym przemieszczaniem pokarmu przez styczność i rozciąganie. Zamknięty w spoczynku wpust żołądka otwiera się w czasie połykania na skutek fali perystałtycznej i następczego wzrostu ciśnienia w przełyku,- przepuszczając pokarm do żołądka. Płynne potrawy przedostają się do wpustu już podczas aktu połykania policzkowo-gardlowego oraz siły ciężkości, bez pomocy fali perystałtycznej przełyku. Nerwy błędno działają pobudzająco na perystaltykę przełyku, nerwy współczulne ją hamują (Gray, 1973) (4, 16).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>