FARMAKOLOGIA

Klinicznie stosowana ze względu na jej działanie naczynioskurczowe (działanie na receptory alfa-adrenergiczne). HISTORIA. Humoralne przewodnictwo impulsów nerwowych opisane zostało przez Elliotta w r. 1905 i udowodnione przez Otto Loewiego w r. 192127. Racemiczne właściwości noradrenaliny opisali Barger i Dale w r. 19 1 028. Późniejsze zainteresowanie tym środkiem zapoczątkował von Euler (1946)20 oraz Tainter i inni (1948)30, którzy wykazali, że noradrenalina występuje w wyciągu z włókien współczuinych. Izomer lewoskrętny jest bardziej czynpy.

FARMAKOLOGIA. Jest to przenośnik neurohormonalny w zakończeniach nerwowych układu współczulnego. Silny stymulator receptorów alfa. Prawdopodobnie jest to główna amina naczynioskurczowa znajdowana w zazwojowych zakończeniach nerwowych układu adrenergicznego, odpowiedzialna za odruchy naczyniowe, podczas gdy adrenalina jest odpowiedzialna głównie za aktywność metaboliczną. Ilość noradrenaliny uwalnianej pod wpływem bodźców pobudzających układ współczulny jest zwiększona, jeśli’ jednocześnie podaje się noradrenalinę w powolnym wlewie dożylnym. Świadczy to

-0 tym, że noradrenalina jest nie tylko syntetyzowana we włóknach współczuinych, ale może być również wychwylywana we krwi i przechowywana31.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>