Igła

powinny być maksymalnie zgięte, chociaż pozycja ta napina oponę twardą i sprawia, że łatwiej może dojść do jej przebicia. Dlatego też w chwili, gdy igła kieruje się do przestrzeni zewnątrzoponowej przez więzadło międzykolcowe, pacjent powinien nieznacznie wyprostować plecy. Poziom, na którym wykonuje się blokadę, nie ma więk

szego znaczenia, wybiera się więc dowolną, łatwo wyczuwalną przestrzeń międzykrę- gową. W dostępie bocznym wykonuje się analgezję skóry 1 cm w bok od linii środkowej ciała, na poziomie dolnej krawędzi wyrostka kolczystego. Igłę wkłuwa się pod kątem prostym do powierzchni pleców, aż do momentu natrafienia na blaszkę kostną, wtedy zaznaczając głębokość wkłucia. Następnie igłę wycofuje się aż do pochewki mięśniowej

i wkłuwa ponownie pod kątem 10° ku górze i 10° przyśrodkowo. W momencie kiedy igła osiągnie uprzednio zaznaczoną głębokość, usuwa się mandryn i stosuje technikę zniknięcia oporu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>