Kamforosulfonian trójmetaianu

Kamforosulfonian trójmetaianu (Arfonad). Jest to pochodna tiofanu, opisana przez Randalla i innych w r. 194931. Pod względem chemicznym jest to d-3,4-(r,3’-dwubenzylo- -2′-ketoimidazolido)-l,2-trójmetyleno-d-kamforosulfonian tiofanu. Dostarczany jako sucha substancja w ampułkach 250 mg. Jest to środek blokujący zwoje wegetatywne, wykazujący bezpośrednie działanie rozszerzające na naczynia obwodowe. Powoduje uwalnianie histaminy. Podczas anestezji może być podawany w kroplówce dożylnej w rozcieńczeniu od 0,05 do 0,2%, choć najczęściej stosuje się roztwór 0,1% (1 mg/l mil. Przy takim stężeniu kroplówkę rozpoczyna się z szybkością 60 kropli na minutę (3-4 mg na minutę). Lek można też stosować w roztworze 5% (dawka 2,5 do 5 mg) w wielokrotnych pojedynczych wstrzyknięciach dożylnych32. Hamuje działanie esterazy cho- linowej. Hipotensja zależy od szybkości kroplówki i po jej przerwaniu następuje zwykle szybkie podwyższenie ciśnienia.

Środek ten wywołuje mniejszą tachykardię niż heksametonium oraz większą hipotensję u pacjentów z rozwiniętą miażdżycą niż u ludzi z prawidłowym ciśnieniem krwi. Wywołuje zaburzenia regulacji cieplnej, powodując hipotermię po długich operacjach oraz zmniejsza zapotrzebowanie na środki anestetyczne po ustaleniu niskiego ciśnienia. Może jednak dojść do tachyfilaksji, tachykardii i znacznie przedłużonej hipotensji. Częściowo wydalany przez nerki po rozłożeniu przez esterazę cholinową. Dawka maksymalna nie powinna przekraczać 1 g.

Rezerpina, podana dożylnie w dawce 1–2,5 mg na 0,5-2 godzin przed operacją po- tencjalizuje hipotensyjne działanie trójmetafanu. Fenacylohomalropina (Trophenium)33: Wywołuje hipotensję przez prawdziwe działanie blokujące na zwoje. Nie jest obecnie stosowana. /

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>