Leczenie operacyjne

Każde zwężenie zastawkowe i podzastawkowe t. płucnej powinno być leczone operacyjnie, zanim wystąpią objawy niewydolności krążenia. Brock i Sellors (1948), niezależnie od siebie, opisali technikę zamkniętego przebicia zwężonych zastawek. Obecnie niektóre ośrodki kardiologiczne (5) przeprowadzają przerwanie zastawek t. płucnej za pomocą cewnika z balonem, uzyskując w odpowiednio dobranych przypadkach dobre wyniki. Jakkolwiek nie wszystkie dzieci ze zwężeniem zastawkowym t. płucnej mogą być tą metodą leczone, jest to sposób godny polecenia dla pewnej grupy chorych.

Leczenie operacyjne odbywa się w krążeniu pozaustrojowym w normotermii. W pierwszej odmianie zwężenia zastawek, przy ich niedokształceniu, zabieg polega najczęściej na ich całkowitym bądź częściowym wycięciu, poszerzeniu drogi odpływu z prawej komory łatą zewnętrzną, tak jak w zespole Fallota (str. 199). W tej odmianie stosuje się dostęp przez komorę prawą.

W odmianie drugiej przecina się poprzecznie ścianę t. płucnej, uwidacznia zastawki i przecina wzdłuż spoideł w przypadku dużego skrócenia spoideł odcina się je ostrożnie od ściany. Szerokość uzyskanej drogi odpływu sprawdza się rozszerzadłami Hegara, jest ona ściśle wyliczona zgodnie z powierzchnią ciała dziecka bądź wiekiem i masą ciała. Wahania od 25 do 50% uzyskanych wartości poszerzenia zastawki są możliwe do przyjęcia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>