Leczenie operacyjne

Pierwszą operację pierścienia naczyniowego wykonał Gross (1945) (1). Zabieg wykonuje się w znieczuleniu dotchawiczym i normotermii. Dobry dostęp do pola operacyjnego zapewnia torakotomia tylno-boczna po stronie lewej przez IV między- żebrze. Przy prawostronnym luku aorty z błądzącą lewą t. podobojczykową i dużym uchyłkiem Kommerella stosuje się dostęp prawostronny. W przypadkach nieprawidłowo odchodzącego pnia ramienno-głowowego najlepszą widoczność uzyskuje się przez środkowe przecięcie mostka. Po otwarciu klatki piersiowej i przecięciu podłużnym opłucnej ściennej, należy dokładnie rozpoznać rodzaj wady. Przy podwójnym łuku aorty stwierdzenie, który z nich jest lukiem dodatkowym, ma istotne znaczenie. Zabieg ten polega na rozdzieleniu łuku mniejszego. Uwolnione z otaczających tkanek więzadło tętnicze podwiązuje się i przecina. W przypadku istnienia przetrwałego przewodu tętniczego rozdziela się go zaopatrując oba końce szwami. Łuk przedni mniejszy rozdziela się tak, aby nie zaburzyć krążenia układowego i mózgowego. Rozdzielenie odbywa się obwodowo od t. podobojczykowej bądź też między nią a tętnicą wspólną szyjną. Zaleca się podszycie do klatki piersiowej rozdzielonych końców łuku, uzyskuje się przez to dodatkowe poszerzenie przestrzeni rozdzielonej nie jest to zawsze niezbędne. Istniejące niekiedy na łuku dodatkowym przewężenie ułatwia jego rozdzielenie przez podwiązanie i przecięcie. Jeżeli światło naczynia jest szerokie, to rozdziela się je między klemami, zaopatrując końce szwami.

Wszystkie elementy uciskające ścianę przełyku widoczne w polu operacyjnym powrinny być starannie przecięte. Pozostawienie pojedynczych pasemek łącznotkan- kowych na tylnej ścianie tchawicy bądź przełyku doprowadza do utrzymania się poprzednich objawów po zabiegu.

Pierścień naczyniowy u tworzony z nieprawidłowa przebiegającej t. podobojczy- lcowrej prawej często nie jest całkowicie zamknięty. Jest to cięciwa napinająca się i uciskająca narządy przed nią położone. Pełen pierścień twrorzy się przy współistnieniu przetrwałego przewrodu tętniczego bądź więzadła. Wszelkie próby podwieszania t. podobojczykowej nie odnoszą skutku, zniesienie ucisku uzyskuje się przez podwiązanie, podklucie i wycięcie.

Przy prawostronnym łuku aorty z przetrwałym przewodem tętniczym bądź wię- zadłem tętniczym zabieg polega na wydzieleniu na całej długości przewodu, wycięciu całego odcinka powodującego ucisk oraz zaopatrzeniu szwami obu jego końców’.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>