ZASTOSOWANIE KLINICZNE W ANESTEZJOLOGII

ZASTOSOWANIE KLINICZNE W ANESTEZJOLOGII. Zabezpiecza serce przed stymulacją adrenergiczną wywołaną strachem, atropiną, bodźcami chirurgicznymi, wstrzykniętą adrenaliną, nadczynnością tarczycy70, pooperacyjnym przełomem tarczycowym71, guzem chromochłonnym nadnerczy i hiperkapnią. Zmniejsza więc zaburzenia rytmu, ale’ zmniejsza również rzut serca. Stosowany był dla zwalczania zaburzeń rytmu wywołanych stosowaniem halotanu72, cyklopropanu, chloroformu78 lub związanych z hipoter- mią. Stosowany dla nasilenia hipotensji wywołanej przez środki blokujące zwoje: zapobiega tachykardii u pacjentów z przewlekłymi chorobami niedokrwiennymi serca74..

Czytaj Wszystko

Zmiany w układzie sercowo-naczyniowym:

-1. Zniesienie działania pompującego klatki piersiowej. Pod koniec wdechu z dodatnim ciśnieniem dochodzi do podwyższenia ciśnienia w prawym przedsionku i upośledzenia powrotu żylnego krwi, co prowadzi do zmniejszenia rzutu serca. W wyniku działania mechanizmów kompensacyjnych dochodzi do wzrostu ciśnienia w żyłach obwodowych, co powoduje zwiększenie powrotu żylnego do wartości poprzednich na drodze obkur- czania żył obwodowych. Jeżeli występuje jednocześnie zmniejszenie objętości krwi krążącej lub gdy obkurczenie naczyń jest niemożliwe (np. wskutek blokady układu sympatycznego) albo gdy jest ono już maksymalne (np. po krwotoku), mechanizm ten nie może działać.

Czytaj Wszystko

Anestezjolog

Anestezjolog powinien jednak wiedzieć, że w żadnym razie nie wolno przedawkować halotanu starając się obniżyć ciśnienie krwi. 3. ZASTOSOWANIE BETA-BLOKERÓW. Na przykład propranolol można stosować dla zapobiegania tachykardii i związanemu z nią krwawieniu miąższowemu w polu operacyjnym, które mogą towarzyszyć blokadzie zwojów wegetatywnych. Można go używać bez halotanu lub z halotanem i IPPV. Dawka propranololu powinna wynosić 0,5 mg, powtarzana ostrożnie, aż do ustalenia się tętna na wymaganej częstości40.

Czytaj Wszystko

ZWĘŻENIE ZASTAWKOWE TĘTNICY PŁUCNEJ

Uwagi anatomiczne. Zważenie zastawkowa tętnicy płucnej występuje w ok. 6% wrodzonych wad serca pod dwoma postaciami: w pierwszej, jakby kontynuacji zarośnięcia zastawek płucnych – płatki są niedorozwinięte, grube, słabo ruchome, pofałdowane, wypełniają całe ujście pnia t. płucnej, spoidła są niezrośnięte. Budowa morfologiczna odpowiada budowie zastawek zarodka 15-tygodniowego. Pierścień zastawkowy może być normalnej szerokości, częściej bywa zwężony. Współistnieje niekiedy zwężenie pnia t. płucnej i podzastawkowy przerost prawe j komory. W odmianie drugiej zastawki są cienkie, zrośnięte o dobrej ruchomości, mają kształt stożka, w którego szczycie znajduje się różnej wielkości otwór. Kształt zastawki porównuje się do „rybiego pyszczka”. Zwykle tuż nad zwężeniem stwierdza się znaczne poszerzenie pnia t. płucnej bądź lew^ej gałęzi t. płucnej. Rzadko poszerzona jest prawa t. płucna czy też obie. Poszerzenie nie pozostaje w żadnej zależności od stopnia zwężenia zastawek. U niemowdąt na ogół poszerzenia nie obserwuje się.

Objaw...

Czytaj Wszystko

Postępowanie pooperacyjne

W okresie pooperacyjnym chorzy przebywają na oddziałach intensywnej opieki. Zależnie od stanu dziecka stwierdzanego przed zabiegiem prowadzenie pooperacyjne trwa dłuższy bądź krótszy czas. W każdym przypadku konieczne jest utrzymywanie pełnej drożności dróg oddechowych, ponieważ dzieci te mają bardzo obficie gromadzącą się wydzielinę. Najczęściej wymagają przedłużonego pozostawienia rurki intubacyjnej, często wykonania przetoki tchawiczej, czasem wielotygodniowego prowadzenia oddechu wspomaganego. W wyjątkowych przypadkach konieczne jest oczyszczenie dróg oddechowych poprzez bronchoslcopię. Postępowanie poza tym nie odbiega od ogólnie przyjętego u dzieci po operacjach klatki piersiowej (2, 5).

Czytaj Wszystko