Postępowanie pooperacyjne

W okresie pooperacyjnym chorzy przebywają na oddziałach intensywnej opieki. Zależnie od stanu dziecka stwierdzanego przed zabiegiem prowadzenie pooperacyjne trwa dłuższy bądź krótszy czas. W każdym przypadku konieczne jest utrzymywanie pełnej drożności dróg oddechowych, ponieważ dzieci te mają bardzo obficie gromadzącą się wydzielinę. Najczęściej wymagają przedłużonego pozostawienia rurki intubacyjnej, często wykonania przetoki tchawiczej, czasem wielotygodniowego prowadzenia oddechu wspomaganego. W wyjątkowych przypadkach konieczne jest oczyszczenie dróg oddechowych poprzez bronchoslcopię. Postępowanie poza tym nie odbiega od ogólnie przyjętego u dzieci po operacjach klatki piersiowej (2, 5).

Ciężkim powikłaniem jest brak poprawy w stanie dziecka po zabiegu. Przyczyną jest zwykle niedostateczne zniesienie ucisku, rozległe zmiany w ścianie drzewa oskrzelowego oraz daleko posunięte i już nieodwracalne zmiany w tkance płucnej. W przypadku rozległych zmian w ścianie tchawicy, w postaci wiotkości jej ściany, reoperacja i rekonstrukcja tchawicy czy oskrzela może uratować chorego.

Innym powikłaniem jest niedrożność zespolonego naczynia wskutek zagięcia, zbyt wąskiego zespolenia czy też zakrzepu. Stwierdzenie badaniem reograficznym zaburzenia przepływu przez lewrą t. płucną wymaga potwierdzenia cewnikowaniem serca i angiokardiografią. Najczęściej powikłanie nie powoduje żadnych objawrówr, choć może powstać nadciśnienie płucne. Powtórny zabieg stwarza duże ryzyko.

Wyniki leczenia operacyjnego dzieci z nieprawidłowym odejściem lewej t. płucnej nie są zadowalająco. Śmiertelność operacyjna i wczesna pooperacyjna mieści się w granicach 20-40%. Zależy od okresu, w jakim dziecko przybywa do leczenia, od rodzaju zmian, jakie wystąpiły w tkance płucnej, od współistnienia innych wad, zwłaszcza dotyczących układu oddechowego i krążenia. Istniejące rozległe zmiany w budowie ściany drzewa oskrzelowego rokują źle jeżeli nie są dość wcześnie roz-

poznane, to prowadzą do zejścia śmiertelnego. W wyjątkowych przypadkach można pozostawić naczynie nie przeszczepione, wykonując jedynie rekonstrukcję ściany tchawicy. Operacja jednoczasowa przeszczepienia t. płucnej i rekonstrukcja tchawicy stanowią najwłaściwsze postępowanie w skrajnie ciężkich przypadkach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>